Cahit Zarifoğlu’nun Yedi Güzel Adam Kitabından Dokunaklı 16 Alıntı – Etkileyici Cümleler

Cahit Zarifoğlu’nun Yedi Güzel Adam Kitabından Dokunaklı 16 Alıntı


İnsanın kendisini üstün yeteneklere sahip olduğunu düşünerek, dev aynasında görmesi belirli bir süreden sonra karşı tarafa olumsuz şekilde yansıyacaktır. Çünkü bu durum kibirlilik ile eşdeğer şekilde görülerek insanlar ile kurulacak iletişimlerin kopuk bir halde ilerlemesine neden olur. Topluma ayak uydurabilmek için mutlaka ılımlı bir yapı içinde olmak gerekir. Çevrenize baktığınız zaman kendisini yüksekte gören insanların genelde yalnız olduğunu görürsünüz. Çünkü yapılacak işi beğenmedikleri gibi çevresindekilerin kendisine karşı yapacağı hatalara da asla tahammül edemez. Uzmanlar tarafından yapılan değerlendirmelerde bu durum belirli bir evreden sonra psikolojik bozukluğa neden açtığı söylenmektedir. Bir kişi ile sohbet gerçekleştirirken, ilk defa görüşme sağlanıyor ise ön yargılı yaklaşmamak gerekir. Karşısındakini iyi şekilde dinleyip anlamak aradaki iletişim kopukluğunun önüne geçmektedir.

1. “Bu insanlar dev midir

Yatak görmemiş gövde midir

Bir yara açar boyunlarında

Kolkola durup bağırdıklarında

– Yar kurbanın olam

Dağlar önüme durmuş

Ki dağlanam”

 

2. “Çekip pırıl pırıl mavzerler çıkardılar oyluk etlerinden

Durdular ite çakala karşı yarin kapısında”

 

3. “-göç içimizedir.”

“Ruhunuzun kirlenmesi dolmadı mı”

“Yüreğimin zarif acısı . . ”

“Ve gittin,

Ve dağ çöktü.”

 

3. “Halk aşksızsa sokaklar

Banka dükkânlarıyla doludur.”

 

4. “Öpebilirsek uzanıp kaderlerimizden öpmeli

Sıcak gözyaşı ve şikayetle

Ağzı konuşmaz kılan

Ağzımızda

Dilimizi şişiren ayrılık bademi”

 

5. “Gecelerimi ağırlayamaz oldum”

 

6. “Yedi adamdan biri bir gün

bir aşk gördü

gereğini belledi

ölüm girse koynuna

Ayırmaz aşkı yanından.”

 

7. “çünkü ağaç problemdir çok karışık bundan böyle aklım kuşlarsa uçar gider uzaklara”

 

8. “Güzelin düşmanı güzel olur

Güzelin yâri güzel olur”

 

9. “İçim büyük sabırla haşlandı

İçim ey içim bu yolculuk nereye

Yine bir şehrin ölümünü başlatır gibisin..”

10. “Ve ellerin uçuşan yapraklar gibi

Birden

Nasıl yalnız olduğumuzu anladım.

Kimseler yoktu ikimizden başka birbirine bakan..”

 

11. “Gitme

Gecenin karanlık kucağına bırakma beni

Taş duvar her yer

Bütün şehir yalınayak

Kimsesiz güvercinler

Gitme..”

 

12. “Durdurun gece hücumlarını

Artık aşk insan kalbine sığmıyor”

Zarif insan ölüm döşeğindeyken Arif Erdem Beyazıt’ı yanına çağırır ve şöyle der;

“Erdem Kırlarda çiçekler artık bensiz açacak.”


Like it? Share with your friends!

0
1 share

0 Comments

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir